W 1870 roku teren Księżego Młyna zakupił Karol Scheibler, prowadzący dotychczas fabrykę zwaną Centralą przy Wodnym Rynku (dzisiejszy Plac Zwycięstwa). Jeszcze w tym samym roku rozpoczęła się realizacja założenia urbanistycznego przy rzece Jasień zwanego „królestwem” Scheiblera.

Jako pierwszą wybudowano monumentalną przędzalnię bawełny o długości 207 metrów i szerokości 35,5 metra, która przez wiele lat była największym obiektem fabrycznym nie tylko w Łodzi, ale i w całym Królestwie Polskim. Masywna, czterokondygnacyjna budowla z czerwonej, nieotynkowanej cegły, przypomina swoim wyglądem średniowieczny zamek. W środkowej części fabrycznej twierdzy ulokowano klatki schodowe i maszynę parową, wprawiającą w ruch 88 tysięcy wrzecion. Elewację frontową zdobi, zachowany do dziś, zegar, wyznaczający niegdyś rytm pracy robotników fabryki. W czterech narożnikach przędzalni wybudowano wieże, w których znajdowały się klatki schodowe, windy towarowe i toalety. Do budynku prowadziło ozdobne, żeliwne wejście, nawiązujące wyglądem do architektury mauretańskiej. Gmach przędzalni połączony był z kotłownią, nad którą wznosił się wysoki komin, obecnie nieistniejący. Przy ul. Tymienieckiego (dawnej ul. Św. Emilii) znajduje się brama wejściowa oraz parterowe budynki, pełniące dawniej funkcję portierni i szatni pracowniczej. Na tyłach fabryki wybudowano również drugą, mniejszą przędzalnię bawełny, można ją zobaczyć od ul. Przędzalnianej.

Budynek nowej, scheiblerowskiej przędzalni stał się wzorcem dla łódzkiego budownictwa przemysłowego, w którym zrywano z bezstylowością form obiektów fabrycznych.

Obecnie budynki przędzalni są przekształcone w lofty. Apartamenty powoli zasiedlają nowi lokatorzy.

Posłuchaj o zabytku (nagranie z systemu Odkoduj Łódź):