|
|
|
Szpital, przeznaczony dla 150 kobiet, określany w prasie jako „Dom – Pałac Matki i Dziecka” zlokalizowany został u zbiegu ulic Przyrodniczej i Jaskrowej. Ponieważ jednak obiekt zdecydowanie cofnięto od obu ulic unika on narożnikowego układu (niepożądanego przez doktrynę). Składa się z dwóch, dwupiętrowych, prostopadłościennych brył tworzących w rzucie literę T. Główne skrzydło zlokalizowano wzdłuż ulicy Przyrodniczej, mniejsze zaś, połączone za pomocą łącznika, stanęło prostopadle, bliżej lewej krawędzi korpusu głównego. Wytworzona oś porzeczna została zaakcentowana poprzez umieszczenie w niej głównego wejścia. Utylitarna i prosta architektura szpitala pozbawiona została niemal dekoracji. Detal użyty w elewacji sprowadza się do attyki oraz gzymsu wieńczącego, a zasadniczą kompozycję tworzy rytm równo rozmieszczonych otworów okiennych. Statyczne, masywne bryły o przewadze kierunku horyzontalnego utrzymują stylistykę typową dla budownictwa socrealizmu o charakterze celowym, funkcjonalnym.
Na podstawie A. Sumorok, Architektura i urbanistyka Łodzi okresu realizmu socjalistycznego, Warszawa, Neriton, 2010.
|
Podziel się tą informacją:
|
|
|
Ortografika