 |
| foto: Jaś Ufnalski |
Dodane przez: Myszołów
 |
| foto: Jaś Ufnalski |
Dodane przez: Myszołów
 |
| foto: Jaś Ufnalski |
Dodane przez: Myszołów
 |
| foto: Jaś Ufnalski |
Dodane przez: Myszołów
|
|
|
Generała Karola Kniaziewicza 12 |
 |
| foto: Jaś Ufnalski |
W okresie realizmu socjalistycznego nadano zespołowi szpitalnemu istniejącemu w tym miejscu nowy wyraz architektoniczny. W 1951 r. opracowany został przez S. Porębowicza, architekta służby zdrowia pracującego najpierw w stołecznej pracowni Miastoprojekt Specjalistyczne, a następnie w Biurze Projektów Służby Zdrowia, projekt czterech nowych pawilonów szpitalnych. Wieloletni program realizacyjny przewidywał całkowitą przebudowę założenia poprzez sukcesywne wyburzanie pawilonów przestarzałych przy równoczesnym uzupełnianiu zabudowy obiektami nowymi. W okresie realizmu socjalistycznego powstały niskie pawilony zatopione w zieleni i powiązane ze sobą systemem galerii. Decydujący wpływ na formę i układ przestrzenny tej instytucji wywarły jej profil i specjalizacja. Zastosowano bowiem system pawilonowy najbardziej optymalny, jak wówczas uważano, dla obiektów przeznaczonych do leczenia chorób zakaźnych wymagających izolowania pacjentów. Pawilon zakaźny miał być całkowicie samodzielną jednostką z własną kuchnią, pralnią, pomieszczeniami dezynfekcyjnymi. Postulowano, by izba przyjęć posiadała charakter rozdzielni chorych i składała się z boksów do badania wstępnego mających bezpośrednie wyście na teren szpitala, tak by chory trafił na odział obserwacyjny drogą zewnętrzną. Do roku 1954 oddano do użytku cztery pawilony: „D” – duru plamistego oraz trzy obserwacyjne „E”, „G”, „F”. Na podstawie A. Sumorok, Architektura i urbanistyka Łodzi okresu realizmu socjalistycznego, Warszawa, Neriton, 2010.
|
Podziel się tą informacją:
|
|
|
Ortografika